شفتالو چیست / خواص، مضرات و طبع / فرق هلو و شفتالو / درخت شفتالو

خوراکی ها و گیاهان ۲۸ فروردین ۱۴۰۳ بدون دیدگاه

شفتالو چیست / خواص، مضرات و طبع / فرق هلو و شفتالو / درخت شفتالو

شفتالو : در این مقاله از بخش خواص خوراکی ها و گیاهان در وبسایت نایریکا به شفتالو, شفتالو چیست, خواص شفتالو, مضرات شفتالو, طبع شفتالو, فرق هلو و شفتالو, درخت شفتالو می پردازیم.

با ما همراه باشید.

اگر درباره این مقاله اطلاعات مفید یا تجربه ای دارید در بخش نظرات به اشتراک بگذارید.

شفتالو, شفتالو چیست, خواص شفتالو, مضرات شفتالو, طبع شفتالو, فرق هلو و شفتالو, درخت شفتالو

شفتالو, شفتالو چیست, خواص شفتالو, مضرات شفتالو, طبع شفتالو, فرق هلو و شفتالو, درخت شفتالو

برای دسترسی سریع به محتوای متن از لینکهای زیر استفاده کنید:


شفتالو چیست

شفتالو نوع خودرو یا جنگی هلو است که به صورت پرورشی کاشته می‌شود.

پوست آن کرکدار و دارای دو نوع می‌باشد یکی گوشت به هسته چسبیده و دیگری گوشت از هسته جدا می‌شود.

شفتالو, شفتالو چیست, خواص شفتالو, مضرات شفتالو, طبع شفتالو, فرق هلو و شفتالو, درخت شفتالو

شفتالو چیست

نام علمی:

Prunus persica (L.) Batsch می‌باشد.

تیره گیاه:

گل سرخ Rosaceae و از دسته بادامی‌ها است.

نوع گیاه:

درخت

رویش جغرافیایی:

در اغلب نواحی معتدل و معتدله سرد کشورها و در ایران بیشتر در استان‌های گلستان، فارس، بوشهر و کرمان کاشته می‌شود.

در ضمن به صورت خودرو در بعضی از نواحی جنگل‌های حاشیه دریای خزر و شمال غرب ایران دیده شده است.

ترکیبات شیمیایی و مواد موجود در شفتالو:

ویتامین‌های C, B2, B1, A، آب، هیدرات‌های کربن، کلسیم، پتاسیم، آهن، منیزیم، تیامین، رایبوفلاوین، نیاسین، سیتریک اسید، مالیک اسید، وینیک اسید و غیره در آن تشخیص داده شده است.


خواص شفتالو

شفتالو یا هلو یک مسهل ملایم است که بهترین زمان خوردن آن نیم ساعت بعد از خوردن غذا می‌باشد.

پوست درخت آن ضدکرم است البته با احتیاط استفاده شود.

پوست درخت شفتالو تب‌بر می‌باشد با احتیاط مصرف شود.

پوست درخت شفتالو برای بیماری‌های مجاری ادرار مفید است.

برگ درخت شفتالو قلنج کلیوی را تسکین می‌دهد.

شفتالو, شفتالو چیست, خواص شفتالو, مضرات شفتالو, طبع شفتالو, فرق هلو و شفتالو, درخت شفتالو

خواص شفتالو

دم کرده گل یا شکوفه شفتالو در سیاه سرفه مورد استفاده قرار می‎گیرد.

برگ له شده تازه و کهنه شفتالو برای بیماری‌های جلدی و زخم‌های سرطانی اثر آرام کننده دارد.

مالیدن روغن مغز شفتالو جهت زخم سودایی خوب است.

شفتالو یک میوه خوب برای رشد و نمو کودکان است.

شفتالو متعادل کننده سوخت و ساز بدن می‌باشد.

کسانی که نقرس دارند نیم ساعت بعد از غذا یک عدد شفتالو میل کنند.

کسانی که یبوست دارند می‌توانند از مربای شفتالو استفاده کنند.

اگر پوست زیبا و خوب می‌خواهید از شفتالو به عنوان ماسک برای صورت استفاده کنید.

برای تصفیه شدن خون ۶۰ گرم برگ شفتالو در یک لیتر آب بجوشانید سپس روزی سه فنجان میل شود.

شفتالو دفع کننده اوره و اسید اوریک است به خصوص برگه هلو را در زمستان میل کنید.

برگه شفتالو یک بین غذای خوشمزه در زمستان می‌باشد و عادت دهید به کودکان خود هنگامی که مدرسه می‌روند چند برگه شفتالو یا هلو در جیب داشته باشند که در فواصل زنگ‌ها بخورند زیرا به رشد و نمو آنها بسیار کمک می‌کنند

پیران هم در جیب خود برگه هلو داشته باشند در صورت ضعف و گرسنگی یک برگه را در دهان خود بگذارند زیرا برای دردهای رماتیسمی، نقرس و کبد آنها مفید است.

چکاندن چند قطره از روغن هسته شفتالو در گوش صدای وزوز گوش را از بین می‌برد.

کسانی که میگرن دارند از روغن هسته شفتالو به شقیقه‌ها و محل درد بمالند.

مالیدن پماد برگ گل و هسته شفتالو روی شکم کودکان کرم آنها را دفع می‌کند.

هیچ گاه بالای شفتالو آب ننوشید.


مضرات شفتالو

شفتالو برای افرادی که دچار سرد مزاجی هستند زیان دارد .

به همین علت این اشخاص باید شفتالو را همراه عسل یا زنجبیل میل کنند.

هضم شفتالو برای برخی از افراد مشکل است و نفخ ایجاد می‌کند.

شفتالو, شفتالو چیست, خواص شفتالو, مضرات شفتالو, طبع شفتالو, فرق هلو و شفتالو, درخت شفتالو

مضرات شفتالو

برای اینکه نفخ نکنند، باید آن را دست کم نیم‌ساعت قبل از غذا خورد.

کسانی‌که زخم معده دارند یا مبتلایان به ورم معده یا ورم روده باید با شکم خالی شفتالو بخورند.

خوردن شکوفه شفتالو برای زنان بار دار ممکن است باعث سقط جنین شود.


طبع شفتالو

شفتالو طبعی سرد و تر دارد و مصرف آن در تابستان باعث تعدیل مزاج می‌ گردد.

شفتالو, شفتالو چیست, خواص شفتالو, مضرات شفتالو, طبع شفتالو, فرق هلو و شفتالو, درخت شفتالو

طبع شفتالو

افراد با مزاج سرد و کسانی که مشکلات عصبی دارند در مصرف آن زیاده‌روی نکنند و آن را با مصلحات گرم مصرف کنند.


فرق هلو و شفتالو

همه‌ ما احتمالا هم هلو خورده‌ایم و هم شفتالو؛ اما هرگز نمی‌دانسیم درحال لذت بردن از طعم کدامشان هستیم.

در واقع شفتالو همان هلو است، اما با کمی تفاوت جزئی.

انواع هلو در دو دسته‌ هسته جدا و هسته چسبیده جای می‌گیرند.

اما شفتالو در کجای این دسته‌بندی قرار دارد؟ برای دانستن فرق شفتالو با هلو، در این مطل با ما همراه باشید.

شفتالو, شفتالو چیست, خواص شفتالو, مضرات شفتالو, طبع شفتالو, فرق هلو و شفتالو, درخت شفتالو

فرق هلو و شفتالو

فرق هلو با شفتالو در پوست

پوست شفتالو سفید و مایل به صورتی است و روی آن نقاط قرمزی را می‌توان مشاهده کرد.

در گذشته به دلیل نازک بودن پوست شفتالو، حمل و نقل آن به بازار‌های جهانی دشوارتر بود.

اما با وجود پیشرفت تکنولوژی در کشاورزی، امروزه شفتالو نیز به سفتی هلو کشت و تولید می‌شود.

فرق هلو و شفتالو در گوشت

مهم‌ترین فرق هلو و شفتالو در گوشت آن‌ها است.

کافی است آن‌ها را برش بزنید و تفاوت را ببینید.

شفتالو دارای گوشتی سفید رنگ است که دور آن و نزدیک به هسته، کمی سایه‌های صورتی رنگ وجود دارد.

به همین خاطر است که خارجی‌ها، به شفتالو هلوی سفید می‌گویند.

اما هلو، گوشتی زرد رنگ دارد که در نزدیکی پوست میوه، این زردی رو به قهوه‌ای می‌رود.

فرق هلو و شفتالو در طعم

میزان اسیدیته این دو میوه متفاوت است؛ از این رو شفتالو با اسیدیته کمتر شیرین‌تر از هلو است.

این تفاوت زمانی بیشتر حس می‌شود که یک هلوی سفت را با یک شفتالوی سفت مقایسه کنیم؛ یک شفتالو سفت می‌تواند به اندازه‌ یک هلوی رسیده و نرم شیرین باشد.

همچنین برخی از گونه‌های شفتالو کمی اسیدی‌تر هستند و بنابراین شباهت بیشتری با هلو دارند، اما معمولا چنین شفتالویی به صورت انبوه تولید نمی‌شود.

علاوه بر این عطر این دو میوه نیز کمی با هم متفاوت است.


درخت شفتالو

آبیاری:

در مقایسه با سایر درختان هسته دار (همانند آلو، زردآلو و …) نیاز آبی درختان هلو بیشتر است و اواخر دوران رشد میوه نیاز آن به آبیاری نیز بیشتر می شود.

درختان جوان نسبت به درختان مسن نیاز به آب بیشتری دارند و در طی تابستان با توجه به شرایط آب و هوایی منطقه شاید به هفته ای دو بار آبیاری نیاز داشته باشند البته دفعات آبیاری با توجه به شرایط دمایی منطقه بسیار قابل تغییر است.

شفتالو, شفتالو چیست, خواص شفتالو, مضرات شفتالو, طبع شفتالو, فرق هلو و شفتالو, درخت شفتالو

درخت شفتالو

در صورت خشکی کشیدن در این مقطع زمانی ، میوه ها به خوبی رشد نکرده و آبدار نمی شوند.

اما نیاز آبی این درختان به معنی همیشه خیس بودن خاک آنان نیست.

چنین شرایطی موجب زرد شدن برگهای گیاه ریزش آنها و پوسیدگی تدریجی ریشه ها و در نهایت از بین رفتن گیاه خواهد شد.

بنابراین زمانی نسبت به آبیاری درخت اقدام کنید که سطح خاک رطوبت خود را از دست داده باشد.

نور:

درختان هلو به نور مستقیم آفتاب نیاز دارند و وجود حداقل ۶ ساعت نور مستقیم برای آنها ضروری است.

به همین دلیل می توان آنها را بخصوص در مناطقی که تابستانهای بسیار گرم دارند در جایی کاشت که در صبح و ظهر به مدت حداقل ۶ ساعت نور مستقیم آفتاب داشته باشد اما در عصر هنگام از سایه ملایمی برخوردار باشد.

وجود سایه مداوم در محل کاشت مانع از رشد و بخصوص میوه دهی این درختان خواهد شد.

دما :

به طور درختان هلو در مناطقی که تابستانهای نسبتا گرم و زمستانهایی فاقد یخبندان دارند بهترین رشد را دارند.

البته این درختان سرمای زمستان را تا ۲۰- به خوبی تحمل می کند اما شکوفه های آن به سرمای ابتدای بهار بسیار حساس است و در دمای ۳- درجه سانتیگراد به طور کل از بین می روند.

به همین دلیل باید در مناطقی کاشته شود که ابتدای بهار سرد نباشد و سرمای دیررس بهاره نیز وجود نداشته باشد.

در طی فصول رشد و تولید میوه نیز ، بهترین دما بین ۱۸ الی ۳۰ درجه سانتیگراد برای این گیاه است و تا ۳۵ درجه را نیز به خوبی تحمل می کند.

در ابتدا اشاره کردم که این درختان سرما را تا ۲۰- درجه سانتیگراد در طی زمستان و زمانی که در رکود هستند به خوبی تحمل می کنند.

البته حداقل دمای قابل تحمل برای درختان هلو ۲۹- اعلام شده است با این وجود و برای اینکه جلوی هر گونه خطر احتمالی در رابطه با سرمازدگی این گیاه را بگیریم بهتر است در مناطقی که دمای به زیر ۱۷-درجه نزول می کند از کاشت این درختان صرفه نظر کنیم.

مسئله دیگری که در رابطه با نیازهای دمایی این درخت باید در نظر داشت این است که درختان هلو برای اینکه بتوانند در فصل رویش ، میوه خوبی تولید کنند باید در زمستان سال قبل ، به مدت ۱۰۰۰-۴۰۰ ساعت (به گفته برخی محققین ۹۰۰-۶۰۰ ساعت) دمای زیر ۷ درجه را دریافت کرده باشند.

خاک:

درختان هلو به خاکهایی با زهکش خوب نیاز دارند.

خاکهای سنگین که زهکش نامناسبی دارند و آب را در خود نگه می دارند مناسب کاشت هلو نیستند. بنابراین خاک مناطقی که دارای شن است (لومی شنی و یا شنی لومی) مناسب می باشد.

همچنین این درخت با خاکهای آهکی میانه ای ندارد به همین دلیل اگر در زمان تهیه خاک برای درخت هلو ، خاک را با موادی همانند خاک برگ، پیت موس و شن مخلوط کنید و تا عمق حدود ۱٫۵ متری محل کاشت چنین مخلوط خاکی استفاه کنید، درختتان بسیار خوشحال خواهد شد!

برای کوددهی درختان در اولین سال کاشت و حدود ۱۰-۷ روز بعد از زمان کاشت می توان از حدود ۲۵۰ گرم کود ۱۰-۱۰-۱۰ استفاده کرد و سپس ۴۰ روز بعد از کاشت نیز از این مقدار کود استفاده کرد.

برخی پرورش دهندگان معتقد هستند که اگر در زمان آماده سازی خاک ، به خوبی از خاک برگ در تهیه بستر کاشت استفاده شده باشد ، در سال اول بعد از کاشت نیاز چندانی به کوددهی نیست.

برای درختان ۲ و ۳ ساله نیز می توان از همین فرمول یعنی ۱۰-۱۰-۱۰ البته به میزان بیشتر و در حدود ۳۵۰ گرم و در دو نوبت از سال یعنی اوایل بهار و دیگری اواخربهار/اوایل تابستان استفاده کرد.

برای درختان بزرگتر (۱۰-۴ ساله) از ۹۰۰-۴۵۰ گرم کود ۱۰-۱۰-۱۰ دو بار در سال یعنی اوایل بهار و دیگری اواخر بهار/اوایل تابستان استفاده می شود.

اگر درخت بالغ شما میوه کمی تولید می کند (البته به شرط اینکه هرس مناسب را برای آن هر ساله انجام می دهید و برای آشنایی با هرس به قسمت هرس مراجعه کنید) و فقط رشد رویشی دارد بهتر است که از کوددهی نوبت دوم یعنی در فصل تابستان صرفه نظر کنید.

همچنین در زمان کوددهی محلول کود را با رعایت فاصله حدود ۳۰-۲۰ سانتیمتر از تنه درخت به خاک بدهید.

فاصله کاشت درختان هلو در باغ معمولا حدود ۶-۵ متر است که البته این فاصله در درختان پیوندی کمی کمتر است.

مثلا درختان پیوندی از نوع پاکوتاه را می توان در فاصله حدود ۳ متری از یکدیگر کاشت.

انواع پاکوتاه هلو را می توان در گلدان و البته گلدانهایی با سایز و اندازه بزرگ پرورش داد.

اما توجه کنید که اولا نوع هلو باید از بین درختان پاکوتاه این گیاه باشد.

حال به شکل طبیعی و ژنتیکی پاکوتاه است و یا به طریقه پیوندی به شکل پاکوتاه پرورش داده شده است فرقی نمی کند.

و دما گلدانی که انتخاب می شود باید حداقل ۴۵ سانتیمتر و به شکل مناسب تر حدود ۹۰ سانتیمتر و حتی بیشتر قطر داشته باشد.

در مورد درختان هلو که به شکل گلدانی پرورش می یابند باید زمانی عمل آبیاری را انجام داد که سطح خاک تا حدود عمق ۵ سانتیمتری نسبتا خشک شده باشد.

تکثیر:

یکی از روشهای تکثیر درختان هلو عمل پیوند است.

یعنی پیوندک از درخت هلویی که خصوصیات مورد نظر از نظر کیفیت و کمیت میوه دهی دارد انتخاب می شود و بر روی یک پایه ، پیوند زده می شود.

از پایه های مختلفی برای پیوندکهای هلو می توان استفاده کرد که پایه هلو معمولی ترین آنها است اما گاهی و بخصوص به دلیل شرایط خاک می توان از درختان دیگر به عنوان پایه این گیاه استفاده کرد.

مثلا در زمینهایی که سنگلاخی و یا آهکی (اسیدیته بالا) دارند می توان از پایه بادام برای هلو استفاه کرد.

همچنین در زمینهایی که سابقه فعالیت آفتی به نام نماتد وجود دارد از درختان شلیل به عنوان پایه استفاده می شود.

در زمینهایی که خاکهایی سنگین با زهکش نامناسب دارند نیز می توان از درختان گوجه و آلو به عنوان پایه استفاه کرد.

عمل پیوند برای تولید درختان پاکوتاه هلو نیز مورد استفاده قرار میگیرد که البته پایه های خاصی نیز مورد استفاده قرار میگیرد.

بنابراین بسته به شرایط از پایه های مختلفی برای آن می توان استفاده کرد.

پیوندکها از درختانی که از نظر میوه دهی کیفیت و کمیت مناسبی دارند انتخاب می شود و عمل پیوند انجام می شود عمل پیوند شیوه های مختلفی دارد که یکی از متداولترین آنها در مورد درختان جوان هلو، انواع پیوند نیمانیم است

توجه: مطالب بخش پزشکی و سلامت سایت نایریکا فقط جنبه اطلاع رسانی و آموزشی دارند. این مطالب توصیه پزشکی تلقی نمی شوند و نباید آنها را جایگزین مراجعه به پزشک جهت تشخیص و درمان کرد.
Subscribe
Notify of
0 نظرات
Inline Feedbacks
View all comments