کیانوش عیاری : بیوگرافی و سن، کارگردانی و بیماری / حواشی + عکس
کیانوش عیاری : بیوگرافی و سن، کارگردانی و بیماری / حواشی + عکس
کیانوش عیاری: در این بخش از معرفی چهره ها در وب سایت نایریکا به معرفی کیانوش عیاری, بیوگرافی کیانوش عیاری, عکس کیانوش عیاری, عکس های کیانوش عیاری, فیلم های کیانوش عیاری, بیماری کیانوش عیاری, سکته مغزی کیانوش عیاری, کیانوش عیاری درگذشت پردازیم.
این مطلب با جدیدترین اخبار و عکس ها مربوط به کیانوش عیاری به روز می شود.
با ما همراه باشید.
کیانوش عیاری, بیوگرافی کیانوش عیاری, عکس کیانوش عیاری, عکس های کیانوش عیاری, فیلم های کیانوش عیاری, بیماری کیانوش عیاری, سکته مغزی کیانوش عیاری, کیانوش عیاری درگذشت
آخرین وضعیت کیانوش عیاری در بیمارستان
۱۴۰۲/۱۰/۵
عرفینژاد برنامهریز کیانوش عیاری:
کیاونش عیاری هنوز در بخش مراقبتهای ویژه بستری است.
حالشان بهتر شده و احتمالا تا چند روز آینده به بخش منتقل میشوند.
عیاری مدتی قبل و همزمان با تشییع پیکر داریوش مهرجویی دچار یک سکته خفیف مغزی شده بود./ ایسنا
بستری شدن کیانوش عیاری در بیمارستان
اخیرا اخباری در مورد این که کیانوش عیاری درگذشت و یا فوت کیانوش عیاری در فضای مجازی منتشر شده است. اما این اخبار واقعیت نداشته و باید گفت که کیانوش عیاری، کارگردان و فیلمنامهنویس سینما و تلویزیون ایران، در شامگاه شنبه ۲ دی ۱۴۰۲، بر اثر سکته مغزی، در بیمارستان بستری شد.
به گزارش خبرگزاریها، عیاری که در حال حاضر در بیمارستان پارس تهران بستری است، تحت مراقبتهای پزشکی قرار دارد.
بیوگرافی کیانوش عیاری

کیانوش عیاری
کیانوش عیاری متولد ۲۳ اردیبهشت ۱۳۳۰ در اهواز است. او نویسنده و کارگردان سینمای ایران است و از جمله مهمترین و بهترین فیلمسازان بعد از انقلاب اسلامی محسوب میشود.
سطح تحصیلات این کارگردان مشهور ایرانی دیپلم است و ادامه تحصیل نداده اما در عرصه هنری موفق عمل کرده است.
آغاز فعالیتهای هنری کیانوش عیاری
کیانوش عیاری فعالیت سینمایی خود را از سال ۱۳۴۹، در سن ۱۹ سالگی، با ساخت فیلمهای کوتاه ۸ میلیمتری از سینمای آزاد اهواز آغاز کرد. این فیلمها با نام «انعکاس» ساخته شدند و با همکاری برادرش، داریوش عیاری، که فیلمبردار است، ساخته شدند.
از جمله فیلمهای کوتاه عیاری در این دوره میتوان به «انعکاس»، «آسمان»، «زمین»، «آب»، «آتش» و «باد» اشاره کرد. این فیلمها در جشنوارههای مختلف سینمایی داخلی و خارجی شرکت کردند و جوایز متعددی دریافت کردند.
عیاری در سال ۱۳۶۸، با ساخت فیلم بلند «تنوره دیو»، وارد عرصه سینمای حرفهای شد. این فیلم روایتی از زندگی یک پیرمرد عرب در جنوب ایران است و مورد استقبال منتقدان و مخاطبان قرار گرفت.
عیاری در ادامه فعالیت خود، فیلمهای دیگری مانند «آبادانیها» (۱۳۷۱)، «خانه پدری» (۱۳۸۲)، «روزگار قریب» (۱۳۸۶) و «ویلای ساحلی» (۱۴۰۱) را ساخت که همگی از آثار مهم سینمای ایران محسوب میشوند.
فیلمهای عیاری بهطور کلی با توجه به مضامین اجتماعی و واقعگراییشان شناخته میشوند. او در آثار خود به موضوعاتی مانند فقر، طبقهبندی اجتماعی، فرهنگ و سنتهای ایرانی و مسائل زنان میپردازد.
به شهرت رسیدن او با سریال دکتر قریب
سریال «روزگار قریب» که در سال ۱۳۸۶ از شبکه سه سیما پخش شد، نقطه عطفی در کارنامه هنری کیانوش عیاری بود. این سریال روایتی از زندگی دکتر محمد قریب، بنیانگذار طب اطفال نوین در ایران، است.
«روزگار قریب» با استقبال گسترده مخاطبان و منتقدان روبهرو شد و به یکی از ماندگارترین آثار تلویزیونی ایران تبدیل شد. این سریال جوایز متعددی از جشنوارههای مختلف دریافت کرد، از جمله جایزه بهترین فیلمنامه از جشنواره فیلم فجر.
«روزگار قریب» به دلیل روایت دقیق و واقعگرایانهاش از زندگی دکتر قریب، از اهمیت ویژهای برخوردار است. این سریال همچنین به مسائل اجتماعی و فرهنگی ایران در دوران پهلوی میپردازد و تصویری از جامعه ایران در آن دوران ارائه میدهد.
کیانوش عیاری برای ساخت «روزگار قریب» پنج سال زمان صرف کرد. او در این مدت فیلمنامه را با دقت و وسواس زیادی نوشت و برای تحقیق و پژوهش در مورد زندگی دکتر قریب، سفرهای زیادی به شهرهای مختلف ایران انجام داد.
«روزگار قریب» یکی از مهمترین آثار کیانوش عیاری است و نقش مهمی در شهرت و اعتبار او داشت. این سریال نشان داد که عیاری توانایی ساخت آثاری ماندگار و تأثیرگذار را دارد.
کیانوش عیاری و بر سر دوراهی شهریار و قریب
کیانوش عیاری در مصاحبهای گفته است که پیش از ساخت سریال «روزگار قریب»، قصد داشت سریالی درباره زندگی شهریار، شاعر بزرگ ایرانی، بسازد. اما او در نهایت تصمیم گرفت که سریالی درباره زندگی دکتر محمد قریب بسازد.
عیاری در این مصاحبه گفته است: «من همیشه به زندگی شهریار علاقهمند بودم و حتی فیلمنامهای هم برای سریالی درباره او نوشته بودم. اما با خودم فکر کردم که شاید انتخاب شخصیت یک پزشک بتواند کمک بیشتری به من بکند تا یک شاعر. چون من خودم پزشک هستم و به مسائل پزشکی آشنایی دارم.»
عیاری همچنین گفته است که او معتقد است دکتر قریب شخصیتی جذابتر و در عین حال پیچیدهتر از شهریار است. او گفته است: «شهریار شخصیتی ساده و بیآلایش بود. اما دکتر قریب شخصیتی پیچیده و چندوجهی بود. او هم یک پزشک موفق بود و هم یک مبارز سیاسی.»
انتخاب شخصیت دکتر قریب برای ساخت سریال «روزگار قریب» یکی از نقاط قوت این سریال محسوب میشود. دکتر قریب شخصیتی جذاب و در عین حال پیچیده است که به خوبی توانسته است مخاطبان را جذب کند. این سریال همچنین به مسائل اجتماعی و فرهنگی ایران در دوران پهلوی میپردازد و تصویری از جامعه ایران در آن دوران ارائه میدهد.
کیانوش عیاری با ساخت سریال «روزگار قریب» نشان داد که توانایی ساخت آثاری ماندگار و تأثیرگذار را دارد. این سریال یکی از مهمترین آثار عیاری است و نقش مهمی در شهرت و اعتبار او داشت.
کیانوش عیاری و حواشی فیلم سینمایی کاناپه

کیانوش عیاری
فیلم «کاناپه» به کارگردانی کیانوش عیاری در سال ۱۳۹۵ ساخته شد. این فیلم روایتی از زندگی دو خانوادهای است که میخواهند با هم وصلت کنند اما در نهایت یک کاناپه باعث ایجاد مشکلاتی در زندگی آنها میشود.
فیلم «کاناپه» به دلیل استفاده از گلاه گیس برای بازیگران زن در صحنههای داخلی، با اعتراض برخی از مسئولان و نهادهای فرهنگی مواجه شد. در نهایت، این فیلم از اکران عمومی منع شد.
کیانوش عیاری در مصاحبهای گفته است که او از توقیف فیلم «کاناپه» بسیار ناراحت است. او گفته است: «من فکر میکنم که فیلم «کاناپه» فیلم خوبی بود و نباید توقیف میشد.»
عیاری همچنین گفته است که او دیگر هیچ فیلم سینمایی نمیسازد که خانمها در آن روسری به سر داشته باشند. او گفته است: «من فکر میکنم که روسری یک نماد تبعیض و نابرابری است. من نمیخواهم در فیلمهایم به این نماد دامن بزنم.»
عیاری این سخنان خود را در مصاحبهای با روزنامه «شرق» بیان کرد. او در این مصاحبه گفته است: «من دیگر هیچ فیلم سینمایی نمیسازم که خانمها در آن روسری به سر داشته باشند. چه در خلوت و چه در مقابل محارم این کار را نخواهم کرد.»
عیاری همچنین گفته است که او معتقد است که سینما باید آزاد باشد و نباید تحت تأثیر هیچگونه محدودیتی قرار بگیرد. او گفته است: «من فکر میکنم که سینما باید آزاد باشد تا بتواند واقعیتهای جامعه را به تصویر بکشد.»
سخنان کیانوش عیاری واکنشهای مختلفی را در پی داشت. برخی از منتقدان معتقدند که عیاری با این سخنان خود، آزادی بیان را محدود میکند. آنها میگویند که هر کس حق دارد که پوشش خود را انتخاب کند و این حق نباید توسط هیچکس سلب شود.
برخی دیگر از منتقدان نیز معتقدند که عیاری با این سخنان خود، به دنبال جلب توجه است. آنها میگویند که عیاری میخواهد با این کار، خود را به عنوان یک چهره مدافع حقوق زنان معرفی کند.
با این حال، کیانوش عیاری همچنان بر مواضع خود پابرجا است. او معتقد است که روسری یک نماد تبعیض و نابرابری است و او نمیخواهد در فیلمهای خود به این نماد دامن بزند.
حرفهای کیانوش عیاری در مورد ابراهیم حاتمی کیا
کیانوش عیاری و ابراهیم حاتمیکیا دو کارگردان مطرح سینمای ایران هستند که دیدگاههای متفاوتی در مورد سینما دارند.
حاتمیکیا معتقد است که فیلمساز باید در خدمت جامعه باشد و باید فیلمهایی بسازد که به مسائل و مشکلات جامعه بپردازد. او همچنین معتقد است که فیلمساز باید با مسئولان و نهادهای فرهنگی همکاری کند تا بتواند فیلمهای خود را بسازد.
عیاری نیز معتقد است که فیلمساز باید در خدمت جامعه باشد، اما او معتقد است که فیلمساز نباید به سانسور و ساخت فیلمهای سفارشی تن دهد. او معتقد است که فیلمساز باید آزاد باشد تا بتواند فیلمهای خود را بر اساس باورها و دیدگاههای خود بسازد.
عیاری در مصاحبهای گفته است: «من فیلمساز سفارشی نیستم. من ترجیح میدهم مسافرکشی کنم تا آنکه به سانسور و ساخت فیلمهای سفارشی تن دهم.»
عیاری همچنین گفته است: «من معتقدم که فیلمساز باید آزاد باشد تا بتواند فیلمهای خود را بر اساس باورها و دیدگاههای خود بسازد. اگر فیلمساز مجبور باشد که فیلمهای خود را بر اساس سفارش دیگران بسازد، دیگر فیلمساز نیست.»
سخنان عیاری نشاندهنده دیدگاه او در مورد سینما است. او معتقد است که سینما باید آزاد باشد و فیلمساز باید آزاد باشد تا بتواند فیلمهای خود را بر اساس باورها و دیدگاههای خود بسازد.
افتخارات هنری کیانوش عیاری
کیانوش عیاری، کارگردان و فیلمنامهنویس سینما و تلویزیون ایران، جوایز و افتخارات متعددی در طول دوران فعالیت خود کسب کرده است. از جمله مهمترین این جوایز میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
جوایز جشنواره فیلم فجر:
- لوح زرین بهترین کارگردانی برای فیلم «تنوره دیو» (۱۳۶۴)
- لوح زرین بهترین کارگردانی برای فیلم «آبادانیها» (۱۳۷۱)
- سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی برای فیلم «بودن یا نبودن» (۱۳۷۸)
- جایزه ویژه هیئت داوران برای فیلم «خانه پدری» (۱۳۸۲)
- سیمرغ بلورین بهترین اثر هنر و تجربه برای فیلم «بیدار شو آرزو» (۱۳۸۳)
جوایز جشنواره فیلم لوکارنو:
- جایزه پلنگ نقرهای برای فیلم «آبادانیها» (۱۳۷۳)
جوایز جشنواره فیلم کارلووی واری:
- نامزد جایزه کریستال گلوب برای فیلم «سفره ایرانی» (۲۰۰۲)
جوایز جشنواره فیلم فجر:
- لوح زرین بهترین کارگردانی برای فیلم «تنوره دیو» (۱۳۶۴)
- لوح زرین بهترین کارگردانی برای فیلم «آبادانیها» (۱۳۷۱)
- سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی برای فیلم «بودن یا نبودن» (۱۳۷۸)
- جایزه ویژه هیئت داوران برای فیلم «خانه پدری» (۱۳۸۲)
- سیمرغ بلورین بهترین اثر هنر و تجربه برای فیلم «بیدار شو آرزو» (۱۳۸۳)
جوایز جشنواره فیلم لوکارنو:
- جایزه پلنگ نقرهای برای فیلم «آبادانیها» (۱۳۷۳)
جوایز جشنواره فیلم قاهره:
- نامزد جایزه هرم طلایی برای فیلم «بودن یا نبودن» (۱۹۹۸)
- برنده جایزه بهترین فیلمنامه برای فیلم «بودن یا نبودن» (۱۹۹۸)
علاوه بر این، کیانوش عیاری در جشنوارههای بینالمللی متعددی نیز حضور داشته و جوایز متعددی کسب کرده است. او همچنین عضو هیئت داوران جشنوارههای فیلم مختلفی بوده است.
کیانوش عیاری یکی از کارگردانان مطرح سینمای ایران است که آثار او همواره مورد توجه منتقدان و مخاطبان قرار گرفتهاند. او با ساخت فیلمهایی با مضامین اجتماعی و واقعگرایانه، نقش مهمی در رشد و پیشرفت سینمای ایران داشته است.
کارنامه هنری کیانوش عیاری
این کارگردان ایرانی دارای کارنامه پرباری است که در ادامه به آن اشاره میشود.
آثار کارگردانی
- تازهنفسها (۱۳۵۸)
- تنوره دیو (۱۳۶۴)
- شبح کژدم (۱۳۶۵)
- آنسوی آتش (۱۳۶۶)
- روز باشکوه (۱۳۶۷)
- دو نیمه سیب (۱۳۷۰)
- آبادانیها (۱۳۷۱)
- شاخ گاو (۱۳۷۴)
- بودن یا نبودن (۱۳۷۷)
- سفره ایرانی (۱۳۷۹)
- بیدار شو آرزو (۱۳۸۳)
- خانه پدری (۱۳۸۹)
- کاناپه (۱۳۹۵)
- ویلای ساحلی (۱۴۰۱)
سریالهای تلویزیونی
- خانه به خانه (۱۳۷۵)
- هزاران چشم (۱۳۸۰)
- روزگار قریب (۱۳۸۶–۱۳۸۱)
- ۸۷ متر(۱۴۰۰–۱۳۹۶)
آثار نویسندگی
- پر پرواز (۱۳۷۹)
آثار تهیهکنندگی
- خواب خاک (۱۳۸۲)
- ستایش (۱۳۸۵)
- پشت در خبری نیست (۱۳۸۸)
طراح صحنه و لباس
- دو نیمه سیب (۱۳۷۰)
- شاخ گاو (۱۳۷۴)
آثار تدوین
- زن امروز (۱۳۷۵)
- چوری (۱۳۷۹)
- پر پرواز (۱۳۷۹)
- مربای شیرین (۱۳۸۰)
- سفر مردان خاکستری (۱۳۸۰)
- رنج و سرمستی (۱۳۹۲)
- موقت (۱۳۹۳)
- مشاور کارگردان
- موج سوم (۱۳۸۷)
- ملبورن (۱۳۹۲)






